Ιακωβίδης άρση βαρών: «Μάτωσε η καρδιά μου», λέει ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης [vids]

Ο ολυμπιονίκης Αλέξανδρος Νικολαΐδης έστειλε το δικό του μήνυμα στήριξης στον Θοδωρή Ιακωβίδη μετά την εξομολόγησή του από το Τόκιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2021 για την απουσία στήριξης που τον οδηγεί να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. «Μάτωσε η καρδιά μου σήμερα με τις δηλώσεις του, δυστυχώς όμως δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος αθλητής που βλέπω να σταματάει με αυτόν τον τρόπο και -ιδίως- για αυτό τον λόγο», έγραψε ο ολυμπιονίκης επισημαίνοντας ότι «δυστυχώς όμως δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος αθλητής που βλέπω να σταματάει με αυτόν τον τρόπο και -ιδίως- για αυτό τον λόγο»..

Συγγνώμη για το μεγάλο thread, αλλά μερικά πράγματα δεν χωράνε σε λίγους χαρακτήρες.

Τον Θοδωρή Ιακωβίδη τον γνώρισα το 2009 στο προπονητήριο Άρσης Βαρών του Πανελληνίου, όταν καθημερινά πήγαινα για να γυμναστώ. Ήταν τότε ένας αδύνατος πιτσιρικάς με κοτσίδα, που ξεχώριζε από pic.twitter.com/rieD8MCc3X — Αλέξανδρος Νικολαΐδης (@AlexandrosNik) July 31, 2021

Με δάκρυα στα μάτια και με μία κατάθεση ψυχής ο Θεόδωρος Ιακωβίδης, ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την εθνική ομάδα άρσης βαρών, λίγο μετά την προσπάθειά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Ο Ιακωβίδης περιέγραψε τις τραγικές συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποίησε την προετοιμασία του και τόνισε ότι δεν αντέχει άλλο αυτή την κατάσταση. «Συγγνώμη αν κάποιοι νομίζουν ότι το βάζω στα πόδια αλλά έχω κουραστεί πολύ και δεν αντέχω άλλο αυτή την κατάσταση. Είναι πολύ λυπητερό να ντρέπεσαι να πας στον φυσιοθεραπευτή γιατί δεν σου παίρνει λεφτά, επειδή ξέρει την κατάσταση σου», ανέφερε ο Ιακωβίδης συγκλονίζοντας τους πάντες. Η ανάρτηση του Αλέξανδρου Νικολαΐδη «Τον Θοδωρή Ιακωβίδη τον γνώρισα το 2009 στο προπονητήριο Άρσης Βαρών του Πανελληνίου, όταν καθημερινά πήγαινα για να γυμναστώ. Ήταν τότε ένας αδύνατος πιτσιρικάς με κοτσίδα, που ξεχώριζε από τους υπόλοιπους συναθλητές του. Ήταν αυτό που λέμε στην γλώσσα της άρσης βαρών, "κλαρκ": ανέβαζε τα κιλά με χαρακτηριστική ευκολία. Τελευταία φορά τον είδα από κοντά ήταν ως συναθλητή το 2013 στη Μερσίνη της Τουρκίας, στους Μεσογειακούς αγώνες. Μάτωσε η καρδιά μου σήμερα με τις δηλώσεις του, δυστυχώς όμως δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος αθλητής που βλέπω να σταματάει με αυτόν τον τρόπο και -ιδίως- για αυτό τον λόγο. Η διαχρονική αδιαφορία της Πολιτείας σε αθλητές του ερασιτεχνικού αθλητισμού, έχει αναγκάσει εκατοντάδες, χιλιάδες αθλητές να ξεριζώσουν με βία το μοναδικό όνειρο που βλέπουν κάθε βράδυ στον ύπνο τους. Αυτά τα δάκρυα και οι λυγμοί του Θοδωρή είναι "οι αριθμοί" στους προϋπολογισμούς κάθε χρόνου. Αυτά είναι τα 20.000 ευρώ που έβγαλε σαν κονδύλι ο Λευτέρης Αυγενάκης για την δική του φωτογραφική προώθηση στο Τόκιο, κι άλλα τόσα γελοία κονδύλια τόσα χρόνια από διάφορους Υπουργούς. Για κάθε ήσυχο βράδυ που κοιμήθηκε ο εκάστοτε Υφυπουργός Αθλητισμού, ένα δάκρυ σε κάποιο σπίτι οικογένειας αθλητή. Θοδωρή, μη ζητάς σε κανέναν συγνώμη, δεν την αξίζει κανείς. Ελπίζω να βρεθεί θέληση για να αλλάξεις απόφαση, γιατί τρόπος σίγουρα υπάρχει. Απλά αυτός ο τρόπος συμπεριλαμβάνει προσοχή σε παιδιά σαν εσένα και δεν ξέρω αν ο κόσμος και οι υπεύθυνοι έχουν χρόνο για αυτό. Το να ζητάς κάτι περισσότερο από ένα κομμάτι προσοχής κάθε 4 χρόνια, απαιτεί περισσότερο χρόνο από ένα ραντεβού με κάποιον ιδιοκτήτη ΠΑΕ και ένα χειροκρότημα στο ημίχρονο».